อนงค์นาง
ต่างผิวพรรณแต่ฝันนั้นบรรเจิด
แม้เราเกิดต่างที่ทำดีหนา
อยู่ที่ใดให้น้ำใจทุกครา
เราเกิดมาในโลกโศกสุขทน
คนละมือไม่ถือเราถือเขา
อาสาเข้าทำงานการกุศล
เงินไม่ได้จ่ายเพิ่มเสริมช่วยคน
กำลังตนต้องการงานเมตตา
อิ่มใจได้ทำดีมีเพื่อนช่วย
ส่งผู้ป่วยด้วยศรัทธาปรารถนา
ยามเราเจ็บไม่อยากวายชีวา
เขานั้นค่าชีวิตคิดเหมือนกัน
อันมนุษย์สุดประเสริฐเลิศคุณค่า
ไม่แบ่งภาษาใดให้ร่วมฝัน
ทำความดีเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่กัน
สวรรค์นั้นอยู่ในใจของเรา
จากประสบการณ์ในชีวิตที่เกิดมาจนครึ่งค่อนคน ความสุขและคุณค่าอยู่ที่ไหน อนงค์นางได้ค้นพบว่า ความสุขของอนงค์นางไม่ได้อยู่เฉพาะในครอบครัวตัวเอง
2801
10
0
หน้าส่วนตัว
