ตราชู
ฟ้าต่ำเพราะคำคน
อีทิสังฉันท์ ๒๐
เพลินภิรมย์ประไพอุไรวิภา
ประจักษเห็นเขม้นวิหา
มโหฬาร
สูงมิอาจประเมินและเกินประมาณ
รุจีสถิตรจิตสถาน
เถกิงเทียรฆ์
ใครตริดึงนภาผิว่าจะเพียร
โพยมก็ทัศน์จรัสเสถียร
ถกลชม
ฟ้ามิเคยจะต่ำระกำฤตรม
อะไรถะถั่งประดังเปรอะถม
มิมลทิน
คนซิ่คนระบือกระพือระบิล
กระวนกระวายกระหายถวิล
วิวาทกัน
เดือดประเดประดังคุคลั่งดุดัน
ประเดี๋ยวสิวกนรกสวรรค์
วะวุ่นวาย
เหวย นภางค์จะล่มถล่มทลาย
เพราะมึงแน่ะมันกระสัน กระหาย
คระโหมดึง
คนมิน้อยก็หลงพะวงตะลึง
มนัสเขม็งแหละเคร่งขมึง
คระเมิมภัย
ลองพินิจพิจารณา ณ ใจ
ละออละเมียดละเอียดละไม
มลายหมาง
1200
4
0
หน้าส่วนตัว
