นายธนา
อรุณฤกษ์เบิกฟ้าอุษาสว่าง
สรรพางค์เกลื่อนนองละอองใส
หยดน้ำค้างพร่างพรมห่มไผท
ประดับไว้ดังหยาดเพชรเกล็ดมณี
สุริยาถลาขึ้นยืนสง่า
ณ เบื้องทิศบุรพาอ่ารัศมี
สกุณาขานรับขับยินดี
กรองกวีธรรมชาติปราศมลทิน
ลอยละลิ่วพลิ้วระลอกหมอกสีขาว
หนาวลมหนาวจับจิตคิดถวิล
หอมบุปผาพัดโชยเฝ้าโรยริน
ดังหอมกลิ่นกรุ่นเจ้าเมื่อเคล้าคลอ
หมู่ภมรร่อนบินผกผินผ่าน
เที่ยวเชยชมดอกไม้บานสราญหนอ
ผีเสื้อน้อยคอยเพื่อนเคลื่อนชะลอ
แล้วหยอกล้อเริงเล่นล่องลอยไป
ก้านหญ้าแห้งแกว่งใบไกวดอกหญ้า
เหมือนยามเจ้านั่งชิงช้าให้ข้าไส
ธรรมชาติแวดล้อมขับกล่อมใจ
สนุกสนานสำราญให้ได้ภิรมย์
1042
3
0
หน้าส่วนตัว
