หน้าส่วนตัว
๏ เชิญร้องไห้ให้พอคนท้อแท้
รินกระแสอารมณ์พร่างพรมไหล
เมื่อเลิกร้องเลิกช้ำจงทำใจ
ลุกขึ้นใหม่อีกครั้งอย่ารั้งรอ
ยามน้ำตาเหือดแห้งโปรดแกร่งกล้า
ความปวดปร่าละมันเถิดฉันขอ
หวังคำพูดตรงตรงคงเพียงพอ
ปลอบคนท้อเพื่อคืนความรื่นรมย์
หากเธอไม่ตระหนักเลยสักนิด
ซ้ำถือสิทธิ์คล้อยตามความขื่นขม
ยอมพ่ายแพ้แก่ชะตาก้มหน้าตรม
เทียบเธอ
3568
6
0
