Saran
คำห่วงใยใยจึงพูดเพียงคนรัก
พูดว่ารักมิพักต้องคิดถึง
คิดถึงแล้วต้องคอยครุ่นคำนึง
ถึงคนซึ่งห่างไกลหัวใจกัน
หากบอกรักไปแล้วไร้คำตอบ
ถึงอยากมอบเพียงใดไร้ความหมาย
หากเก็บรักที่มีในหัวใจ
คงไม่ได้สิ่งใดนอกจากรอ
แต่ให้ทำอย่างไรมิอาจรู้
รู้แค่เพียงห่วงใยและเพียงขอ
เป็นแรงใจจนกว่าเจอคนที่รอ
แค่นี้ก็มากเกินจะเอ่ยคำ
แค่ได้ห่วงมากเกินกว่าคนไหน
แค่ได้เป็นคนนึงที่เคียงใกล้
ได้คิดถึงมากที่สุดกว่าใครใคร
ถึงไม่ได้ใจจากเธอก็จะยอม
อย่าถามเลยว่าห่วงจริงหรือปล่าว
เธอคงเดาใจฉันได้ถูกเสมอ
มีสิ่งหนึ่งคงไม่รู้อยากบอกเธอ
ให้รู้ว่านานเพียงใดฉันก็รอ...