๏ มธุรสมดกรายหมายลองลิ้ม ได้เชยชิมชื่นจิตติดรสหวาน คราวเว้นว่างห่างพ้นก็ดลมาน เซอะซมซานเสาะหามาดื่มกิน มะนาวเปรี้ยวเคี้ยวขบคำรบหนึ่ง ก็ซ่านซึ้งซึมติดจิตถวิล ปรุงแปลกโอษฐ์โภชนารสชาชิน ช่วยชุ่มลิ้นรสรื่นชวนชื่นใจ ดังชีวิตคิดไปไม่ผิดแผก มีเปรี้ยวแทรกซึมซ่านความหวานไหว มีสุขสมระทมทุกข์คลุกเคล้าไป จะยึดไยรสชาติที่คลาดคลอน เมื่อรับหวานรู้หวานที่หวานรส เปรี้ยวปรากฏปร่าขมก็จมถอน ใช่เปรี้ยวคงทรงหวานนานแน่นอน นิรันดรคือชีวิตอนิจจัง ๚