ไผ่ดำ
...โอ้น้องจ๋า เจ้าหันหลัง ฟังพี่หน่อย
อย่าใจน้อย พี่ผิดไป ทำให้หมอง
เรื่องผ่านมา หลงทางไป หาใหม่ครอง
ทำให้น้อง ต้องหมองเศร้า ร้าวอกตรม
...พี่สำนึก ว่าไม่ควร ทำแบบนี้
หัวใจพี่ นั้นรู้ว่า น้องขื่นขม
กลับมาเริ่ม ต้นใหม่ ได้ชิดชม
ปลอบอารมณ์ ของน้องพี่ ให้ดีคืน
...เสียงรำพัน ความหลัง ยังฝังลึก
พี่รู้สึก เจ็บแปลบ จนยากฝืน
น้ำตาหล่น ที่ทำไป ไร้จุดยืน
เหมือนเพิ่งตื่น จากหลับฝัน วันผ่านมา
...พี่ขอโทษ ที่ทำให้ ใจน้องเจ็บ
เหมือนหนามเหน็บ ทิ่มแทงใจ ไห้โหยหา
อภัยพี่ ที่พลาดไป ให้เวลา
เพื่อกลับมา แก้ตัวใหม่ ได้ไหมเธอ...
**o.O (พำได่) O.o**
1118
5
0
หน้าส่วนตัว
