เจ้านกน้อยร้อยชั่งชังหน้านัก แอบพิงพักสำนักไหนไม่มาสู่ รู้หรือไม่ใครเขาเฝ้าคอยดู นั่งรออยู่ครู่หนึ่งพึ่งออกมา ขนสวยงามยามแดดแผดแตะต้อง น้ำเงินผ่องละอองฟ้าน่ามองหา ท้องขาวนวลชวนฝันบรรเจิดตา สกุณามาไกลไซบีเรีย ทุกคนจ้องมองไปไม่กระพริบ แม้อยู่ลิบแลไปไกลจนเปลี้ย แต่มีกล้องส่องไปใช้โลมเลีย จึงเลิกเพลียละเหี่ยใจไม่ต้องทน แล้วความฝันฉันนั้นพลันสุกใส เมื่อนกได้ใกล้เข้ามาหาอีกหน เขากระโดดโลดจริงวิ่งเร็วล้น แต่ไม่พ้นคนเช่นฉันฝันคอยชม
392
1
0
หน้าส่วนตัว
