ทิพย์โนราห์ พันดาว
อุษาสาง ทาบผ่าน ริมม่านฟ้า
หมู่วิหค ส่งวาจา ภาษาเสียง
มองทิวเมฆ ละลิ่วไกล ดูไล่เรียง
บ่งบอกเพียง อรุณสาง จวนพร่างพราย
ใยลมเงียบ เยียบเย็น มิเห็นพัด
เคยสะบัด ยอดยาง มาห่างหาย
หรือลมเย้า หลอกเล่น ให้เห็นอาย
จึงมิกราย มาพรม เป็นร่มใจ
แว่ววิหค ดงไกล ไหวหวีดเสียง
กรีดสำเนียง ร้าวทรวง ถึงห้วงไหน
วิหคเอย เพียงขาน กล่อมธารไพร
ดูหรือใจ ใยแปลบ แสบระบม
สุรีย์สาด แสงทา นภาขอบ
ใจยังมอบ ความซึ้ง กึ่งความขม
แด่คนไกล คราวที่ผ่าน ลานระทม
หวังเคียงชม ไขว่คว้าคว้าง ต้องร้างลา
อุษาแสง ทาบผ่าน ม่านฟ้าแก้ว
สว่างแล้ว ขวัญฤดี อย่าหนีหน้า
ฝากความรัก ผ่านไพรพง ส่งมอบมา
หวังทุกครา ว่าตราตรึง ซ
2727
3
0
หน้าส่วนตัว
