ค้างคาวคืนคอน
...ความเย็นฉ่ำ น้ำฝน ที่หล่นใส่
ช่างหลั่งไหล หนักหนา จากฟ้าสาง
พาคำนึง ถึงหน้า พร้อมท่าทาง
ของหนึ่งนาง เสียจน เกิดหม่นใจ
อยากเห็นหน้า ท่าทาง กลางสายฝน
คงสุขล้น เกินค่า จะหาไหน
มาเทียบเท่า เจ้าเลย หากเอ่ยไป
จึงอยากให้ เวลา ครานั้นคืน
หากวันนั้น ฉันไม่ ขัดใจนะ
ก็คงจะ ไม่เศร้า เฝ้าทนฝืน
คงมิสาย หายลับ กับวานซืน
คงได้ยืน เคียงข้าง กลางฝนเท
เหมือนตอนนี้ ที่ฝน ตกหล่นใส่
กลับขาดใคร คนนั้น ที่หันเห
คิดถึงเขา เศร้านัก จักคะเน
ครั้งโยเย ว่าฉัน นั้นขัดใจ
เหตุเพราะรัก หนักหนา กลับมาโกรธ
มาลงโทษ เกินงาม ตามวิสัย
ฉันกลัวแย่ แค่อยาก ตากฝนไป
กลัวเป็นไข้ เสียนัก จักนอนซม
แต่เธอคิด