จินตรวี
ฉันเป็นแค่ผู้หญิง
สิ่งมีชีวิตหนึ่งสิ่งที่ยังหายใจได้
หัวใจยังไม่หยุดเต้น..หนาวร้อนเย็นเป็นเช่นไร
สัมผัสยังแปรความรู้สึกได้ทุกเรื่องราว
แม้ฉันจะมีแค่หัวใจ
เต้นจังหวะไหนก็ยังรับรู้ได้ถึงความเหน็บหนาว
เช่นฟ้าที่ยังรู้จักน้ำตาดาว
ในทุกๆคราวที่ดาวร้าวราน
ฉันเป็นแค่คนธรรมดา
มีความรู้สึกรู้สาต่อเวลาที่ผ่านพ้น
ฉันเจ็บเป็น..ร้องไห้เป็น..เมื่อหัวใจโดนระราน
กรุณาอย่าว่าฉันใจด่าน..ขณะที่เธอนั้นยังเย็นชา
เมื่อสิ่งที่ฉันรับได้เธอยังไม่รู้สึก
ยามหัวใจฉันเจ็บลึกเธอยังไม่รู้สา
ประสาอะไรกับแสนล้านหยดน้ำตา
คงหาค่าในใจเธอไม่เจอ
ถ้าเพียงรู้ว่าใจเธอด้าน
วันนั้นคงไม่เดินผ่านให้ใจต้องพลั้งเผลอ
น้ำตา
1413
4
0
หน้าส่วนตัว
