กรวิกสีม่วง
เหมือนเมื่อวานเพิ่งก้าวเท้าเข้ามาสู่
อ้อมแขนครูอันอบอุ่นละมุนฝัน
พอรู้ตัวก็ผันผ่านเนิ่นนานวัน
จวบวันนั้นถึงวันนี้หกปีเต็ม
ครูเคยดุเคยด่าเคยว่ากล่าว
แต่พวกเรากลับเมินว่า มองว่า เข็ม
ที่คอยทิ่มแทงใจให้เข็ดเค็ม
ความหลงเล็มกายจิตติดเตือนตาม
กว่าจะรู้ว่าคำด่ามีค่ายิ่ง
แท้ที่จริงคือคำสอนพรเสกสาม
ให้คิด-พูด-ทำดี มีพยายาม
จักนำความสำเร็จสมเจตนา
ครูจะรู้ไหมนะว่าสำนึก
ยังรู้สึกผูกพันมั่นปรารถนา
ได้เป็นคนเต็มคนเพราะครูบา
ท่านเมตตาสั่งสอนมิอ่อนใจ
ในนามผู้ปกครองของผองศิษย์
ยังซึ้งติดตราตรึงถึงกาลไหน
ครูคือที่พึ่งพักตระหนักใน
วันผ่านไป-ลูกเติบโต-โอ้พระคุณ
8650
0
0
หน้าส่วนตัว
