ทะเลใจ
บาดแผลลึกเชือดใจในวันนั้น
รอยแผลเป็นยืนยันวันปวดร้าว
คำบอกลาเหมือนจบลบเรื่องราว
น้ำตาพราวร่วงหล่นบนแววตา
เหมือนไม่อยากหายใจในโลกนี้
สิ่งที่มีมันเลือนหายกายเหว่ว้า
ทิ้งทุกอย่างเอาไว้เหมือนไร้ค่า
ความเย็นชามาแทนที่ไม่มีใคร
เหมือนคนใบ้เหมือนคนบ้าน้ำตารื้น
วันและคืนเป็นสีเทาเหงาหวั่นไหว
ไม่รับรู้ไม่รับฟังไม่ยั้งใจ
ปล่อยจมหายใต้ความเศร้าเฝ้าแต่ตรม
ไม่เคยคิดว่าจะกลับและยับยั้ง
ใจที่พังหวนคืนใหม่ให้สุขสม
แต่เวลาผ่านไปใจโทรมซม
ทุกข์ทับถมเริ่มจางหายคลายลงไป
ทำให้ได้เรียนรู้อยู่กับโลก
ความเศร้าโศกจะผ่านพ้นคนอ่อนไหว
เมื่อใจพร้อมจะฝ่าฟันวันทุกข์ใจ
เราอยู่ได้แม้เดียวดายพ่าย
1758
5
0
หน้าส่วนตัว
