แก้วประภัสสร
บนฟ้าแจ่มใสแต่ใจหมอง
เหมือนต้องหมุดตรึงขึงเส้นฝัน
ภาพที่ชัดเจนเช่นทุกวัน
กลับเหมือนหมอกควันมาบังตา
ลมเอยเคยพัดผ่อนไอร้อน
พลิ้วเอนไหวอ่อนของดอกหญ้า
สายฝนหล่นพรำพรมร่างมา
อยากร้องถามว่าอยู่ที่ใด
เสียงเพลงขับกล่อมพร้อมคลายเศร้า
วันนี้เงียบเหงาจนหวั่นไหว
ผ่านมาแล้วผ่านเดินจากไป
ลบภาพวาดใหม่ในคืนกาล
วาดภาพท้องฟ้าเป็นสีคราม
สายลมพัดตามทุกสถาน
ดอกหญ้าพลิ้วอ่อนฟ้อนเบิกบาน
สายธารรับฝนที่หล่นมา
เสียงเพลงขับกล่อมพร้อมคลายเศร้า
เป็นยาบรรเทายามเหนื่อยล้า
ผู้คนผ่านไปแล้วกลับมา
ทักทายคำว่า "สบายดี"