เพราะรัก
เพียงสายลมพัดโบก
ต้นดอกอะโศกก็พลิ้วไหว
เพียงน้ำคำหวานวาจาชาย
หัวใจหญิงก็โอนเอนไปกว่าครึ่ง
เพียงน้ำคำอันแสนจะลวงหลอก
เจ้าก็คิดว่าไม่กลิ้งกลอก
หลงน้ำคำรสหวานเสียหน้ามืดตามัว
ไม่คิดติเตียนว่าชั่วดี
เขาลวงหลอกใยเจ้าไม่รู้
เขาพูดโบดใยเจ้าไม่สงสัย
เพียงเขามาพร่ำระพันน้ำคำ
เจ้ามิคิดไตร่ตรองดูให้แน่ใจ ก็ใจง่าย ยอมมอบชีวาวาย
เพียงสายลมเย็นพัดฉ่ำๆ
เสียงหัวใจก็พร่ำร่ำเรียกหา
เพียงเสียงเรียกของเวลา
ก็ลืมหมดสิ้นความผิดถูกชั่วดี
เพียงน้ำคำคนปากหวาน
อะเซาะเฉอเราะเก่งเกินกาน
เจ้าก็เฝ้าพร่ำร่ำแต่จะเรียกหา
บ่นอยากพบสบกับสายตา ไม่คำนึงถึงว่า เขานั้นแสนหลอกลวง
มานแต่งอะไรข