แลนแฉ่น
กว่าจะปฎิสนธิมาเป็นตัว
กว่าจะมัวอุ้มท้องอันใหญ่ๆ
กว่าจะคลอด เจ็บปวดแทบขาดใจ
กว่าจะได้ให้นม อกแม่กิน
กว่าจะเลี้ยง จนตั้งไข่ได้เดินเหิน
กว่าจะเอิ้นเอ่ยพูดเป็นคำได้
กว่าเรียนเขียนอ่านจนขึ้นใจ
กว่าจะจบอนุบาลไซร้แม่ทุ่มเท
กว่าจะจำเลขได้ตอนป.1
กว่าจะถึงป.6ช่างแสนเข็น
กว่าจะเรียนครูก็ดุทุกเช้าเย็น
กว่าจะเป็นม.ต้น..แม่ภูมิใจ
กว่าจะขึน ม.ปลายก็ตื่นเต้น
กว่าจะเป็นเด็กเรียนเก่งต้องขยัน
กว่าจะจำสูตรได้..ต้องท่องทั้งวัน
แต่แม่นั้นก็ส่งเสียจนจบเอย
กว่าจะเอ็นติดได้ไม่ใช่ง่าย
กว่าจะได้ก็ต้องทนอ่านหนังสือ
กว่าจะเรียนถึงปีสี่ต้องฝึกปรือ
และแม่คือผู้ให้กำลังใจ....
กว่าจะเป็นได้ถึงทุกวันนี้
764
3
0
หน้าส่วนตัว
