อินสวน
ผ้าผืนนั้นจำวันที่เช็ดเหงื่อ
เก็บไว้เพื่อคิดถึงคะนึงหา
ได้ดอมดมชื่นชมก่อนข่มตา
ใจโหยหาถึงคราครั้งมาเยือน
พับผ้าผืนรื้นรอยที่ผล็อยผ่าว
ยามเหน็บหนาวแนบซบประกบเหมือน
มีเธออยู่คู่ขวัญอวลอุ่นเรือน
แม้ผ้าเปื้อนคราคราบที่อาบริน
ค่ำคืนนี้คงเป็นเช่นคืนก่อน
ต้องอาวรณ์ห่วงหาพาถวิล
รอจนกว่าใจปร่าจะชาชิน
จวบใจกลายเป็นหินไม่ยินดี
จะกี่คืนวันเคลื่อนกี่เดือนลับ
ถึงจะหลับเต็มตื่นกว่าคืนนี้
จะกี่เดือนเลื่อนดับหรือนับปี
ใจดวงนี้หยุดคอยหยุดน้อยใจ
ขอเป็นหมอนใบนั้นเป็นฉันบ้าง
เพราะไม่อยากอ้างว้างอย่างหมองไหม้
ขอเป็นผ้าห่มอุ่นละมุนละไม
ซับความฝันปันไปให้ฉันที
ฉั
หน้าส่วนตัว
1404
13
0
