ช่ออักษราลี
๏ เด็กน้อยเรียงร้อยสร้อยดอกฝัน
แต่งตะวันแต้มหล้าวันฟ้าผ่อง
อันพิศุทธิ์ผุดผาดมาศทาทอง
ลอยละล่องท่องละลิ่วปลิวตามกาล
๏ สัมผัสรักรินล้นปนหวานชื่น
เพียงแพรผืนผ้าขาวราวไพศาล
อ้อมหัตถาแห่งสายใยในดวงมาน
ให้สำราญอุ่นไอในกมล
๏ ในเยาว์วัยเจ้าไร้สิ้นกลิ่นเดียงสา
จินตนาราวพวงรวงดอกฝน
ใสสะอาดดุจหยาดฟ้านิศาชล
ค้างอยู่บนถนนกล่นเกลื่อนใจ
๏ เจ้าสานฝันวันที่ฟ้าโสภาสวย
ขับเพลงสู่ห้วยละหานโตรกธารใส
อีกไม่นานเจ้าเบ่งบานในลานไกล
ห้วงหทัยคงหวงห่วงอาทร
๏ นำกลีบรักมาถักทอต่อราวรอบ
จนสุดขอบจักรวาลล้านศิขร
มิอาจเทียมเสี้ยวรักหนึ่งพึงสังวรณ์
จิตมิจรห่างหายจากสายชนม์
หน้าส่วนตัว
1827
17
0
