ทะเลใจ
ฉันเคยร้องไห้เพราะว่าผิดหวัง
ความรักที่มันพังไม่เป็นท่า
มากมายความเสียใจและน้ำตา
มันเจ็บเกินกว่าจะบอกใครให้เข้าใจ
จากวันนั้นฉันสร้างเกราะมากำบัง
เสริมพลังให้ตัวเองไม่รับรู้ความอ่อนไหว
แม้มีสะพานที่ทอดผ่านมามากเพียงใด
ฉันก็ยังคงไม่รับใครเข้ามาสักที
แต่ฉันมันก็เป็นคนธรรมดาที่มีความเหงา
ที่ต้องเศร้าอยู่กับหัวใจที่ว่างเปล่าตรงนี้
บางครั้งก็อยากมีใครสักคนมาใยดี
มอบความรู้สึกว่ารักให้ฉันมีความหวังเดินต่อไป
ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่า
จะเสาะหาคนคนนั้นได้ที่ไหน
เพราะมองรอบตัวและหัวใจ
ก็ยังไม่เห็นมีใครเลยสักคน