คิดถึงนะ... แม้จะรู้ว่ามันผิด.. แต่ก็ไม่อาจห้ามใจไม่ให้คิดถึง เธอ..ก็มีคนของเธอ และฉัน..ก็มีคนของฉัน แต่ทุกๆครั้งที่สบตา... หวาน..และอ่อนไหว ได้แค่เพียงฝากความอาทรไปกับสายลมแผ่ว และฝากคำว่ารักไปกับทุกๆหยาดน้ำค้างแรกเช้า ด้วยว่า..แม้จะผิด น้ำคำและน้ำใจที่เร้นซ่อน..ก็คงไม่กระทบใจอื่นให้เจ็บช้ำ..