ลายดินสอ
ขอบคุณที่ยังมาบอกว่าปลอดภัย..
ขอบคุณที่ทำให้หัวใจมันโล่งหาย
ขอบคุณจิงๆกับเศษน้ำลาย
ขอบคุณนะที่ยังทำกันได้ทำกันลง
ห้าห้าน่าขำเนอะฉันเป็นห่วงเธอสารพัด
ห้าห้ารู้แล้วความเจ็บมีจำกัด..และมีพิษสง
ห้าห้าขำตัวเองอยู่ ที่..หลงโง่งม
ห้าห้าฉันก็แค่คนสมน้ำหน้าตัวเอง
ก็ฉันมันคนมาทีหลัง
เป็นแค่เพียงฉากหลังในฉากหนัง..ที่สายตาเธอมองเห็น
และยังเป็น ตัวตลก ในคราบนักเลง
หึๆ ก็น๊ะ นางมารร้าย แสดงเอง..ครบทุกตอนที่มี
ส่วนน้ำตาที่ใช้แสดงในฉากนั้น
มันออกมาเอง เป็นน้ำใส..ที่ไร้สี
นางมารร้าย..แปลกมั้ย..ตอนจบต้องช้ำทุกที
คนเลวแบบนี้..มันก็แค่ตัวละครในนิทานสอนคน
แต่ฉันไม่ใช่นักแสดงตัวร้าย
ถึงมาท