ใกล้ค่ำตะวันตกตรงขอบน้ำ ฟังสนร่ำเพลงสนมาส่งเสียง เมฆจางกลายรูปกลายร่างเพียง สายลมเรียงรูปใหม่ให้งดงาม คลื่นยังเหย้าหยอกฝังยังเป็นห่วง เจ้าพุ่มพวงชายหาดวาดคำถาม สุดแสนไกล-แสนไกลสายตาตาม เคยคิดข้ามบ้างไหมฝั่งทะเล ตรงขอบน้ำจรดกับขอบฟ้า เป็นเส้นตรงมีค่ากว่าหันเห กว่านิยามความหมายดื่นดาษเด เอามาเทลงรวมร่วมเดียวกัน ใกล้ค่ำตะวันลับกับขอบน้ำ รื่นลมเย็นดื่มด่ำค่ำความฝัน เจ้า,ชายเลเสน่ห์แห่งอันดามัน หลับตาลงคงฝันถึงชายเล.
1456
2
0
หน้าส่วนตัว
