กันนาเทวี
เย็นร่มไม้ชายคาที่อาศัย
อบอุ่นใจร่มรื่นชื่นสุขสันต์
ตราบใดที่โลกนี้มีตะวัน
มิไหวหวั่นก้าวไปฝ่าภัยพาล
จะตึกใหญ่หรือกระท่อมย่อมไม่ต่าง
หากอยู่อย่างยิ่งใหญ่ใจกล้าหาญ
รู้จักพอแม้อาศัยใต้สะพาน
ก็เป็นบ้านพักพิงอิงอุ่นใจ
ที่แตกต่างคือจิตที่ติดยึด
จึงประพฤติหลงเพลินเกินแก้ไข
แพ้ชนะไม่เห็นจะเป็นไร
สาระใดแก่นแท้เกิดแก่ตาย
จะทุกข์ท้ออีกกี่หนจนดับวอด
ลองหยุดจอดมองเวลาน่าใจหาย
สุขใกล้ตัวมีรักตั้งมากมาย
จะขวนขวายหมายมุ่งคงนุงนัง
โคนไม้หรือเรือนว่างห่างหันเห
ที่จำเจเดินจากที่ฝากฝัง
พึ่งตนใต้ร่มไม้มีใบบัง
อนิจจังลองพินิจคิดไตร่ตรอง
เย็นร่มไม้ชายคาพาใจพบ
ความสงบจบสิ้นมลทินหมอ