ผู้หญิงสีม่วง
ความเหงาเป็นเช่นไร..ฉันรู้ดี
ทุกวันนี้..จีงส่งความอาทรที่มี..ไปให้
แม้ไม่เห็นด้วยตา..เธออาจรู้สึกว่า..ไม่มีใคร
แต่ตรงนี้..มีหนึ่งลมหายใจ..ห่วงใยเธอ
ไม่รู้ควรทำอย่างไร..เธอจึงไม่เหงา
ตั้งใจอยากช่วยบรรเทา..ไม่ใช่แค่พลั้งเผลอ
ตัวฉันไม่สำคัญ..เท่ากับใครที่เธอนั้นเคยเจอ
ความจริงใจจากฉันคงไม่เลิศเลอ..มากพอ
ถึงจะไม่มีผลให้เธอ..อิ่มเอมใจ
แต่ยังยินดีทำลงไป..แม้เธอไม่ร้องขอ
ฉันเป็นสุขที่จะให้..และเต็มใจที่จะรอ
เพราะการมีเธอเหมือนชีวิตถูกเติมต่อ..ไปอีกวัน
ฉันหายเหงา..เลยไม่อยากให้เธอเหงา
หากความหลังครั้งเก่า..ทำเธอเศร้าและไหวหวั่น
เปิดหัวใจเธอสักนิด..แล้วโปรดคิดถึงกัน
รับความใส่ใ