ให้สายฝนร่วงหล่นจากฟากฟ้า ชะน้ำตาของข้าที่นองไหล เพื่อปิดบังเศร้าหมองที่ครองใจ เพื่อไม่ให้ใครได้เห็นคนขี้แง ฟ้าจ๋าฟ้าช่วยปลอบ ใจข้าที เวลานี้ใจข้าแหลกไปแล้วน้า มันไม่เหลือชิ้นดีแล้วน๊ะแก้วตา โอ้นางฟ้าทำไมใจร้ายจัง คงต้องปล่อยความเศร้ามันกินใจ ให้หัวใจนี้มันไม่ต้องเหลือ เศษชีวิตที่มีอยู่มันเหมือนเรือ ที่วิ่งเครือๆ ในสมุทร ไร้ทิศทาง