เอ่ยออกเพื่อบอกแม่ ลูกงอแงแต่หนหลัง เพราะเป็นเด็กเล็กยัง ไม่อาจช่วยตัวเองได้ วัยทารกแรกเกิด ถือกำเนิดสู่โลกใหญ่ จากท้องแม่ทันใด ก็ว้าเหว่และอ้างว้าง ไออุ่นแรกสัมผัส แขนกระหวัดโอบกอดอย่าง ทะนุถนอมมิจาง จากอกอุ่นด้วยห่วงใย เอ่ยออกเพื่อบอกแม่ นับตั้งแต่ลูกเติบใหญ่ มีครอบครัว...ห่างไกล ไปจากแม่หลายสิบปี ลูกยังคิดถึงแม่ มิผันแปรดวงใจนี้ รักเคารพยังมี เต็มเปี่ยมแห่งดวงใจ เอ่ยออกเพื่อบอกแม่ แม่จ๋าแม่รอได้ไหม ปีนี้ลูกจะไป กราบตักแม่อย่างแน่นอน เอื้ออารมณ์ ๘ สิงหาคม ๒๕๕๓