..... ก้อนหินตกตูมตามน้ำกระจาย แผ่ขยายเส้นรอบขอบกว้างกว้าง สายน้ำแหวกวนวนจนเป็นทาง ลอยเคว้งคว้างห่างออกไปจนใกล้จม หินหนักหนักสักเดี๋ยวเลี้ยวหายลับ กู่ไม่กลับลอยหายคล้ายขื่นขม ดิ่งลิ่วลิ่วจากผิวน้ำช้ำระทม ทิ้งร่างล่มถมพื้นไม่คืนลอย เจ้าน้อยอกน้อยใจใครกันนี่ หรือมือดีแย่งบางสิ่งเจ้าชิงถอย ยอมทิ้งห่างร้างไปไร้สำออย ไม่อยากร้อยสานเรื่องเปลืองน้ำตา เลยต้องมาจ่อมจมถมพื้นน้ำ ให้เย็นฉ่ำลูบกายคลายหวนหา นิ่งสงบจบความที่ตามมา ยอมไร้ค่าอยู่ใต้ตมข่มเศร้าใจ...