แม้ขาเจ็บเหน็บกินเกือบสิ้นแรง เขายังแกร่งเกินใครใจเหี้ยมหาญ ศัตรูบุกรุกล้ำทำรำคาญ กล้าล้างผลาญไล่ตะเพิดเตลิดไกล เพื่อหล่มช้างกลางไพรไร้งูยักษ์ สู้ปกปักรักษ์ป้องคุ้มครองไหว สั่งการดีมีสติริเริ่มไว ผู้ยิ่งใหญ่เยี่ยงทหารผ่านโชกโชน ยิงปืนเที่ยงเสี่ยงไปไม่เคยพลาด แสนฉลาดเฉลียวล้ำช่ำโลดโผน รักเพื่อนพรานผ่านไพรใจอ่อนโยน มิเคยโล้นแล้งน้ำใจให้ทุกคน ปรามไอ้กุดหยุดกระทิงยิงกระซู่ รับบทบู้เรื่อยไปกลางไพรสณฑ์ แม้ศักดิ์สูงยูงหงส์ดำรงตน เจ้านายคนแค่ฐานะตบะแรง 4 กรกฎาคม 25447