ตะวันลอยเลื่อนลับทับแนวไม้
พนาไพรไหวร่นระคนเหงา
สกุณาถลาร่อนเริ่มบางเบา
แสงทองเพลาโรยรอนอ่อนตามลม
ผีเสื้อน้อยอ้อยเอื่อยเรื่อยลงพัก
มดแดงกั๊กกลั่นแกล้งแซงผสม
มดดำจ้ำแบกหามความระบม
เหนื่อยตรอมตรมต่อสู้ไม่อู้งาน
เรไรร้องก้องป่าวนาสวรรค์
ราวปลอบขวัญหัวใจให้ฮึกหาญ
ฟ้าโปรยยิ้มพริ้มพยักเพลินสราญ
ไยดวงมาลย์ยามนี้หรี่ริบแรง