อยากปลอบใจ ให้คลาย จงหายหม่นฝากึงคน อยู่ไกล ด้วยใจหวังช่างแสนงอน กระไร ใจน้อยจังทุกอย่างยัง คงมั่น เราสัญญา สุดกังวล ปนห่วง ช่วงห่างหายว่าดีร้าย ป่วยไข้ ให้กังขาจะสืบตาม ถามใคร ไม่นำพาจึงฝากฟ้า ดาวเดือน ให้เยือนยล ถูกแนมเหน็บ เจ็บใจ แต่ให้ขันไม่ว่ากัน เข้าใจ ในเหตุผลทำงานหนัก ตรากตรำ ไยจำทนดูแลตน จึงเตือน เพราะเพื่อนกัน
2199
4
0
หน้าส่วนตัว
