ราชิกา
ในดวงตา ที่แห้งผาก ยากจักรู้
ต้องทนสู้ ความเจ็บปวด รวดร้าวหนา
พิษแห่งไข้ ให้รุมเร้า ทั่วกายา
ในอุรา มีแต่เศร้า เงียบเหงาใจ
ต้องทิ้งบ้าน ถิ่นฐาน ที่พำนัก
เพื่อมาพัก รักษาตัว ในเมืองใหญ่
เพราะเจ็บป่วย ด้วยโรคร้าย ไม่เหมือนใคร
ไข้หวัดภัย มรณะผลาญ นานนับวัน
ด้วยเมตตา ความสงสาร บันดาลจิต
ช่วยชีวิต เพื่อนมนุษย์ สุดโศกศัลย์
พร้อมเหน็ดเหนื่อย เพื่อโรคร้าย หายเร็วพลัน
และรอวัน ให้เธอสุข สิ้นทุกข์คลาย
ในดวงตา ที่แห้งผาก หากได้เห็น
ความหวังเป็น เช่นแสงไฟ ใกล้สลาย
ดวงชีวี ค่อยริบหรี่ แล้วมลาย
ชีพวางวาย ท่ามกลางสาย ฝนปรายโปรย....ฯ
1408
13
0
หน้าส่วนตัว
