มีรักครั้งใดใจพบทุกข์ ห่างหายความสุขทุกข์ถามหา พบแต่เศร้าเคล้าแต่น้ำตา แม้ถวิลหาใจล้าอ่อนแรง เหนื่อยสุดทนระคนความหวัง ที่สุดกระมังหมดทางแสวง ยื้อฉุดไว้ปนหวาดระแวง สิ้นเรี่ยวแรงปล่อยไปตามทาง โชคชะตาหนอใครลิขิต บาปกรรมชีวิตที่ติดค้าง ลบล้างหมดไหมใจบอบบาง หรืออีกนานร้างลาจากไป เหนื่อยและท้อขอหยุดเพื่อพัก ไตร่ตรองตระหนักรักนั้นไซร้ ฟ้าเมฆครึ้มดำคลายจางไกล คงมีฟ้าใหม่สดใสสักวัน...