ขลุ่ยหลิบ
เฝ้าถามใจของเราเท่าที่คิด
ถามว่าสิทธิ์มีไหมที่ใจฝัน
ถามความนัยจากกมลจนทุกวัน
แต่สิ่งอันจะตอบมันชอบกล
เฝ้าครวญคิดว้าวุ่นครุ่นแต่คิด
ว่าถูกผิดฉันใดให้สับสน
คำว่าพี่ยังซึ้งตรึงกมล
มิควรรนคิดออกนอกลู่ทาง
เราคงถือตนเป็นเพียงเช่นน้อง
มิกล้าปองเกินหวังดังที่อ้าง
เราเทิดทูนเขาไว้ไม่อำพราง
รักมิจางฝังซึ้งตรึงหทัย
แต่ทำไมใจหนึ่งจึงเผลอฝัน
สิ่งที่มันไม่หวังดังจะได้
พยายามปรามจิตอย่าคิดไกล
แต่อีกใจสิรั้นฝันไปเอง
เราคงถือเขาเป็นเพียงเช่นพี่
ที่ไม่มีดวงใจใฝ่ข่มเหง
มีความดีเปี่ยมล้นจนเราเกรง
เกลียดตัวเองที่คิดผิดจากเดิม
เฝ้าถามใจของเราเท่าที่คิด
ถามว่าสิทธิ์มีไหมที่ใจ