บังเอิญมองฟ้า เห็นฟ้ามัวหมอง ตัวเราแหงนมอง ท้องฟ้าเหงาๆ บังเอิญท้องฟ้า เป็นฟ้าสีเศร้า เพราะพายุเข้า ฟ้าเลยเหงาใช่ไหม บังเอิญฟ้าเหงา เมฆบังฟ้าใส ดางดาวน้อยใหญ่ แอบไว้หลังฝน ค่ำคืนเหน็บหนาว จับใจเกินทน ไม่มีผู้คน เหงาจนจะบรรยาย บังเอิญเธอห่าง อ้างว้างมากมาย ยิ่งเหงาจับใจ ห่างไกลสุดตา บังเอิญคิดถึง จึงนั่งมองฟ้า อยากรู้เพียงว่า แก้วตาอยู่ไฉน บังเอิญห่วงใย คนที่อยู่ไกล คิดถึงกันบ้างไหม เมื่อไหร่จะได้เจอ