อินทนนท์
ดังสนั่นลั่นเสียงสำเนียงฟ้า
พสุธาดาระดับขยับหน
ใบระบัดตัดตะเบ็งดูเร่งรน
ทับถนนทนประทุดูดุดัน
สายสุรีตีกระทบสยบฟ้า
แก่งนภาผวาแรงแข่งประขัน
พยับหมอกระรอกคลื่นตื่นตะบัน
เสียงประสานสาดกระเส่าร้าวระงม
ทะลักลวงทรวงระทึกเป็นศึกฟ้า
หยาดนภาซ่าประดังดูถั่งโถม
เทกระจาดสาดกระเซ็นเต้นกระโจน
ประดู่โอนโค่นหักปรักพัง
สงบเสียงเรียงเรื่องบนเบื้องฟ้า
ผ่องนภาฟ้าใสขึ้นภายหลัง
ผีเสื้องามถามดอกบอกรักกัน
แมงปอหันปีกน้อยแล้วค่อยบิน
แสงอรุณอุ่นอ่อนในตอนเช้า
เห็นไอขาวอ่อนวนบนกระสินธุ
สรรพสิ่งนิ่งนอนมาว่อนบิน
นิจสินดินกับฟ้ามาช้านาน
เปรียบเช่นใจใครเล่าจะเท่าโกรธ
คราวพิโรธโกธรแค้นก็แสนหาร
น