ใจมันช้ำเจ็บซ้ำรักคราวก่อน ช่างยอกย้อนหลอนหลอกกลับกลอกหลาย เจ็บจนช้ำย่ำย้ำแทบวางวาย ใจสลายกลายเป็นเสี้ยวไม่เหลียวมอง ปล่อยเศษใจให้ปริดปลิวละลิ่วลอย น้ำตาปรอยปล่อยรินไหลใจหม่นหมอง คำว่ารักเลือนลางไปไม่ใฝ่ปอง ไม่อยากร้องครวญคร่ำช้ำเหลือทน ลืมให้สิ้นคำว่า "รัก" ไร้ความหมาย เหลือแต่กายใจแหลกเหลวรักไม่สน ออกไปซะเจ้าความรักฉันไม่ทน อยากหลุดพ้นไม่อยากพบจบเรื่องราว อย่าครวญคร่ำคำว่าฉันรักคนยาก คงลำบากแผลรักร้ายกลายใจกร้าว ลืมหัวใจลืมความรักลืมรวดร้าว คงถึงคราวถอนใจจากภาพลวงตา
1228
8
0
หน้าส่วนตัว
