poohkan
ใครคนหนึ่งกล่าวเอาไว้ว่า....
การเดินบนมรรคาแล้วไร้หนาม
สองข้างทางล้อมรายพันธุ์ไม้งาม
จะเดิน "ตามฝัน" ได้อย่างไรทัน
ชวนงุนงงสงสัย...ใครช่างกล่าว
แต่งเรื่องราวออกอุบายหรือไรนั่น
หากหนทางที่เรียบง่ายไร้ภัยภยันต์
หนอใครกันจักไม่ใคร่อยากเดิน
แต่หากลองพินิจคิดมุมใหม่
ตรองปัจจัยไม่มองทางอย่างผิวเผิน
ทุกหนทางที่ย่างก้าวเราดำเนิน
ไร้เผชิญอุปสรรคหรือจักมี
การไม่พบอุปสรรคขวากขวางหน้า
ประหนึ่งว่าเท้าก้าวย่ำซ้ำกับที่
หรืออาจหมายคล้ายทางในครั้งนี้
คือวิถี "คนไร้ฝัน" ปล่อยวันเวลา
ทางชีวิตสวยงามตามฝันใฝ่
จะมีหรือที่ใครไม่ปรารถนา
เพียงรู้เดินอย่างไร...ใช้ปัญญา
พบปัญหายิ่งหนัก...ใช้ผลักดัน
แม้ไม่รู้ปลายถน