ใครหนอทรงอำนาจราชศักดิ์ พอที่จักต้านอะไรที่ใหญ่กว่า ด้วยแรงเรี่ยวเชี่ยวฉกรรจ์อันลือชา เพื่อเปิดฟ้าสว่างหวังอย่างยั่งยืนโลกอาจมีมืดหม่นเมื่อชนหลับ เช้าก็รับแสงปลุกให้ลุกตื่นขับไล่ม่านสีดำแห่งค่ำคืน ดลหล้ารื่นมธุรสจรดใจโอ้ชีวิตเก่าเก่าเรานี้หนอ ก็เฝ้ารอแสงทองส่องสดใสบัดนี้เมฆมืดฟ้าดำกว่าใด ปกแผ่ไปไพศาลทุกบ้านเรือนดาวความหวังหรี่แสงแรงพละ เกินที่จะหยาดเย็นมาเป็นเพื่อนเสรี สิทธิ์ อิสระ เริ่มจะเลือน โลกยิ่งเหมือนนรกานต์นับนานวันเฝ้ารอคอย ลอยคอ ท้อแท้ยิ่ง เพราะมีสิ่งสวยงามในความฝัน ความร้อนร้ายคือสิ่งจริงนิรันดร์ ปิดแสงจันทร์แสงสูรย์จำรูญตารอเพียงผู้ทรงอำนาจราชศักดิ์ รวมแรงรักขจัดภัยให้หายหน้าเปิ
3808
4
2
หน้าส่วนตัว
