สาฝนพรำ ฉ่ำฟ้า นภาม่น อีกแรงลม ยอดสน ดูโอนไหว อสุนี สาดแสง แทนเส้นใหม ประกายใส ในม่าน สานเสียงดัง ฉันนั่งมอง สองตา พาใจหวั่น สุชลหลั่ง พรั่งพรู ไม่รู้หาย ภาพความหลัง กลับหวน ทวนบรรยาย ดูกับคล้าย แกล้งเรา ให้เศร้าตรม สุริยา ยังมา ถูกเมฆกลบ ฝูงวิหก คุดคู้ ในคูหา ม่านสายฝน พรมทั่ว ไม่ส่างซา อาทิตย์มา มืดมิด ปิดนภา นั่งพิงเสา ทบทวน สิ่งมีค่า อนิจจา อนัตตา หาคงเที่ยง ผลสรุป เรานี้ มีแค่เพียง คือเศษเสี้ยว ความดี มีในตน
981
2
0
หน้าส่วนตัว
