อัลมิตรา
..๏ อ่านลำนำแสนเศร้าคำเขาพ้อ
คงหวั่นหนอกลัวรักจะหักหาย
คนไกลตาโดดเดี่ยวเปล่าเปลี่ยวกาย
หัวใจสลายขมขื่นใครลืมเลือน
ตัวอักษรตรงหน้าครารับรู้
ให้หดหู่เพราะถ้อยคำเขาเชือดเฉือน
ณ คืนที่ท้องนภามาร้างเดือน
เราก็เหมือนน้ำท่วมปากลำบากใจ
หากคำรักต้องพูดพร่ำย้ำเสมอ
ทุกคืนวันเอาแต่เพ้อละเมอใฝ่
รักจะเพิ่มจากเก่าสักเท่าใด
ยามเอ่ยปากเปรยไปไม่เว้นวัน
มาตรแม้นรักยืนยงคงคู่ฟ้า
ควรฤๅมาข้องใจจนไหวหวั่น
นิยามรักคืออะไรนัยสำคัญ
ไยรำพันว่าเศร้าหนอตัดพ้อเรา
ยามราตรีที่ไร้เดือนมาเยือนส่อง
คนหนึ่งหมองทุกข์หนักดุจรักเฉา
เปรียบกระต่ายหลงจันทร์รำพันเงา
ชะแง้เฝ้าชะเง้อจนบ่นน้อยใจ ๚ะ๛
1148
12
0
หน้าส่วนตัว
