อัลมิตรา
๏ ราตรีโรยร่วงร้า................คราอรุณ
ลืมถิ่นดมดินละมุน...............อุ่นเอื้อ
ลมพัดคลาดลอยหมุน...........ผละกิ่ง ใบแล
เคยอยู่สูงสุดเยื้อ..................กลับต้องเกลือกดิน ๚
๏ ปิดฉากหากหมดสิ้น..........ความหอม
เคยชื่นชมสมยอม...............กลิ่นเจ้า
ยามคืนดื่นดอกถนอม...........ขาวระเรื่อ
จืดกลิ่นยามรุ่งเช้า................ปล่อยให้ถวิลหา ๚
๏ ใบบางยังสั่นสะท้าน...........ริกระรัว
มวลกิ่งยังครั่นตัว..................ตราบแห้ง
เคยข้องเกี่ยวพันพัว..............นานเนิ่น
ไยสร่างพิศวาสแสร้ง.............หมดสิ้นโดยพลัน ๚
๏ ราโรยโดยปล่อยต้น............ยืนตาย
ร่วงหล่นบนดินกลาย..
1276
9
0
หน้าส่วนตัว
