weenie
คิดถึงบางคนซะมากมาย
คิดถึง เหมือนจะเอาเป็นเอาตายยังไงอย่างนั้น
ก้อความไกล เหมือนจะบั่นทอนหัวใจกัน
ให้ความเหงาแทรกซึมทุกวัน จนปอดบวม
เธอน่ะ เย็นชา.. และชาเฉย
ไม่เคยเลย ที่คิด จะเอ่ยคำหวานๆ
ฉันน่ะ ทนได้นะ แต่มันทรมาน
ก้อแล้วอีกนานเท่าไหร่ เราถึงจะเข้าใจกัน
เวลาจะช่วยให้เราผูกพันกันขึ้น จริงเหรอ
แล้วถ้าเธอปล่อยให้รอ เก้อ...ฉันจะไปอยู่ตรงไหน
เฮ้อ ! ก้อเข้าใจหรอกว่าเธอน่ะไม่เหมือนใครๆ
คิดจะทำอะไร ต้องคิดทบทวน ซะมากมายก่อนลงมือ
แต่ฉันน่ะสิ เป็นพวกคนใจร้อน
อยากได้คำตอบก่อนล่วงหน้าเสมอ
ก้อเล่นไม่บอกกล่าวว่าคิดอย่างไร แม้กระทั่งได้เจอ
เธอก้อยังเงียบๆ เฉยๆ เสมอ สงสัยเป็นร้อนใน..^-^