เจ้าไม้ขีดหลงรักดอกทานตะวัน รอดอกหันมองมาหาเจ้าบ้าง ดอกไม่แลดูเจ้าเฝ้าครวญคราง เพียงชายหางตามามองจะครองใจ ตะวันเชิดเมินไม้ขีดไฟนั่น ไม่แลหันเหลียวมองไม้ที่ไหน ไม้ขีดไฟยอมพลีชีพกายใจ จุดตัวไหม้เพียงให้ดอกหันมา ครั้นมีแสงเปลวไฟดอกไม้หัน เห็นแต่ควันขี้เถ้ากองทางหนา ไม้ขีดไฟเป็นควันลอยไกลตา ยอมจากลาโลกไปเพราะรักจริง อยากใส่เพลงเป็นจังเลย...กรรมคนบ้านนอก