ครั้งนี้ ทรวงใน มันไหวหวั่น
ใจเพ้อฝัน หลุดลอย ละห้อยหา
แม้มิเคย พานพบ สบนัยน์ตา
แต่รู้ว่า เธอคือคน ของหัวใจ
ความรู้สึก วันนั้น มันช่างแปลก
แค่เพียงแรก เจรจา ฟังปราศรัย
ก็หวามวาบ ซึ้งซาบ เข้าฤทัย
หลงเข้าใจ ว่ารักเธอ เสนอมา
เลยออกปาก ฝากถาม ถึงความจิต
ใจเธอคิด ฉันใด อย่างไรหนา
เอื้อเอ็นดู รักใคร่ ใฝ่วิญญาณ์
หรือผ่านมา เพียงทักทาย ตามรายทาง
หากเธอรัก ปักใจ หลงใหลตอบ
ขอช่วยมอบ คำรัก สมัคสมาน
หรือหากเธอ ไร้ใจ ก็บอกกัน
ทุกคืนวัน จะได้ช้ำ กินน้ำตา.