ให้ผืนทรายกลบร่างพรางว้าเหว่ ฟังเสียงเห่คลื่นลมเฝ้าจูบหิน สงบงามท่ามธรรมแห่งฟ้าดิน แล้วโบยบินลอยเหนือโลกสิ้นโศกลา วิบากวนมากมายเวียนว่ายซ้ำ ให้รินร่ำน้ำตาจนสะสา ชีวิตใดไหนเล่าพ้นมายา ทุกข์ปรารถนาแก้ที่ใจภายในเรา หลับตาเจริญสติภาวนา เพียรค้นหาคำตอบสิ้นความเหงา รอยกรรมรอยเกวียนดุจดั่งเงา เลิกหลงเขลายึดมั่นพันธนา สิ้นสุดทุกข์สุขวิมุติหมาย ทั้งดีร้ายมิหลงวันฝันผวา ให้ดวงใจเงียบงามกัปป์กาลเวลา รู้ซึ้งค่าลมหายใจแสนดีที่พบธรรม...!