ท่องเมฆา
กราบหลวงปู่สอนสั่งนั่งสมาธิ
จะเลิกริเรื่องรักมักสับสน
มองฟ้าให้กว้างกว้างอย่างอดทน
ไม่ร้อนรนไม่เพ่งจ้องมองเบาเบา
ใช้ใจมองให้เห็นเป็นฟ้ากว้าง
เปลี่ยนภาพจางเป็นแจ่มชัดไม่อับเฉา
ฟ้าสีขาวสว่างจ้าท้าใจเรา
แล้วจึงเอาจิตมองรอบฟ้าครอบดิน
มองเห็นภาพตนนั่งอยู่บนพื้น
ดินเรียบลื่นจรดฟ้าปราศโขดหิน
ท้องฟ้ากว้างใจกว้างกว่าไร้ราคิน
"ฟ้าจรดดิน" มองเห็นชัดวัดใจกัน
จิตสงบนิ่งตั้งมั่นอยู่กลางอก
ไร้เรื่องรกจิตใจไม่หวาดหวั่น
ความรู้จิตรู้ทั่วฟ้าท้าแสงตะวัน
ไร้สิ่งอันปกปิดมืดมิดมัว
ฟ้าที่เห็นคือฟ้านี้ใช่หรือไม่
กล้าเปิดใจมุ่งตามหยุดความสลัว
ทำได้ไหมก้าวออกมาท้าความกลัว
ความมัวซัว...จะสว่