tiki
แม่คุณเอ๋ย
ช่างอิสระสมสาวกระไรหนอ
คลี่ปีกกางกระจ่างแสงวอบแว้บแลบท้องฟ้า
เชยชมบุรุษบุษบาได้ทุกค่ำคืนชรมื่นใจกระไรเหลือ
เชยชมกันมั่วกันมิขาดฟาดกันเป็นเบือ
โนมเนื้อช่างอิสระประฟ้าดาว.
นับเมื่อแก่แร่ชะร่านกระนั้นหรือ
ใครเค้าลือว่าเจ้าคาวซะอื้อฉาว
มิได้ซื่อกะผัวรักเลยสักคราว
ผัวลูกจะร้าวจาบัลย์กันอย่างไร.
เจ้าก็แร่ก็ร่านคะนองนัก
เจ้าแร่รักเหลือประมาณเกินขานไข
แล้วลูกเจ้ามองแม่แท้สลดใจ
เจ้าแม่เอ๊ยสมสู่กะใครทั้งภารา
พระหน่อเนื้อเหลือที่จะทานทด
เจ็บปวดนักแสนสลดชาติเจ้าขา
ก็แม่นั้นลืมพระนาม คำ **มารดา**
อันมีค่า........ไปทอดกาย......ให้ชา