เรไร
กว่าจะผ่านคืนวันอันโหดร้าย
ทั้งร่างกายฤดีนี้เหนื่อยอ่อน
ลมหายใจเปี่ยมว่าจะขาดรอน
อุทาหรณ์ได้พบประสบการณ์
จึงลุกยืนขึ้นใหม่ได้อีกหน
ข้ามทุกข์ทนที่คนเขากล่าวขาน
ล่วงเลยแล้วสิ้นหวังครั้งวันวาน
เรื่องที่ผ่านเลยพ้นมิสนใจ
จึงลงเรือลอยลำตามกระแส
กลางปรวนแปรแห่งมหาชลาศัย
ฝ่าคลื่นแรงพายุบรรลุไป
เพื่อหวังใหม่ด้นไปในคงคา
เสาะแสวงหวังมีที่สงบ
อยากค้นพบสักหนจึงค้นหา
ณ หนใดขอฝากซากชีวา
ปรารถนาลอยเทียบเลียบแผ่นดิน
เที่ยวลัดเลาะเกาะแก่งแหล่งที่อยู่
ก็มิสู้มีใครใคร่ถวิล
คอยเสือกไสเช้า-เย็นเป็นอาจินต์
ทั้งหยามหมิ่นหยามเหยียดอย่างเกลียดชัง
จนกระทั่งสายัญตะวันรอน
แสงโรยอ่อนงามพิสุ
1676
6
0
หน้าส่วนตัว
