ค่ำแล้วเอยน้องจ๋า...นภาหมอง ฟ้าสีทองเริ่มจาง...แลห่างฟ้า แจ้วแจ้วแว่ววิหค...เสียงนกกา เป็นสัญญายามย่ำ...ใกล้ค่ำคืน ไม่นานนักฟ้าใส...จะหายจาก น้ำตาพรากเช่นกัน...ไม่นานฟื้น ปล่อยทิ้งไประทม...ทุกข์ขมขื่น กับค่ำคืนแสนหวาน...ของจันทร์งาม พรุ่งนี้เช้าวันใหม่...จวนใกล้มา แสงจันทราลี้ไกล...หากใครถาม คือบอกทางปลดปลง...ให้นงคราม ปล่อยไปตามแสงดาว...เมื่อเช้าเยือน หลับฝันดีเถิดเจ้า...อย่าเหงาหงอย พี่จะคอยปลอบจิต...ไม่คิดเผือน แม้นเหนื่อยใจอ้างว้าง...นั่งเป็นเพื่อน ตราบดาวเดือนสิ้นฟ้า...ทิวาคืน...
1101
14
0
หน้าส่วนตัว
