พรรณ
ลืมตาตื่นจากนอนทุกตอนเช้า
ความคิดเจ้าก็คะนึงแต่คิดถึง
ชายคนหนึ่งในห้องกลอนหวานใจตรึง
ด้วยซาบซึ้งกลอนรักจนปักใจ
ความรู้สึกที่พะวงสาวสงสัย
เกิดเป็นนัยมาได้อย่างไรหนอ
ทั้งทั้งที่ไม่มีเสียงเพียงหน้าจอ
หน้าตาหล่อหรือไฉนไม่รู้กัน
หรือว่าคือแรกรักมาทักทาย
นิมิตหมายจากสวรรค์ประทานฉัน
ใจหนอใจทำไมช่างผูกพัน
แค่เห็นชื่อเขานั้นสั่นหัวใจ
เราไม่เคยรู้จักกันมาก่อน
แค่เข้ามาอ่านกลอนก็อ่อนไหว
อยากจะรู้หน้าตาเป็นเช่นไร
พรรณก็ได้แต่จินตนาด้วยอาวรณ์
เขาจะเขียนถึงใครไม่สำคัญ
แต่ใจฉันนั้นฝังใจไม่ทอดถอน
ใจเอ๋ยใจไฉนเฝ้าอาทร
ทุกคำกลอนช่างจับใจในฤทัย
กลอนเขาสอนให้รู้จักความรักแรก
2534
6
0
หน้าส่วนตัว
