กันนาเทวี
แดดระยับส่องพราวคราวทุ่งเขียว
ยอดข้าวเรียวพริ้วลมชมไสว
ดั่งเกลียวคลื่นสีเขียวเหนี่ยวโน้มใจ
งามถิ่นไทยงามแท้แลสุดตา
อวลกรุ่นกลิ่นรวงข้าวราวกลิ่นร่ำ
แมงปอรำร่ายวนยลหรรษา
ฝูงนกน้อยคล้อยบินจับคันนา
ไซ้ปูปลาหากินแล้วบินวน
เพลินเพลงไพรเรไรประสานเสียง
แว่วสำเนียงอึ่งอ่างครางพร่ำบ่น
เป็นดนตรีธรรมชาติช่วยบันดล
หลังสายฝนเย็นฉ่ำน้ำเจิ่งนอง
อ้อมกอดดินอุ่นไอได้พิงพัก
กระท่อมรักปลายนาพาสุขสอง
กระซิบสั่งสำเนียงเคียงประคอง
จะปกป้องปฐพีที่ทำกิน
หว่านต้นกล้าแห่งฝันในวันนี้
อุทิศพลีแรงใจใฝ่ถวิล
ทุ่งรวงทองของปู่กู้แผ่นดิน
พลิกฟื้นถิ่นแดนทองของแดนไทย
อนุรักษ์ผืนนาอย่าทิ้งร้าง
หน้าส่วนตัว
2592
13
0
