คีตากะ
คนต่ำต้อยติดดินสิ้นวาสนา
เพียงดอกหญ้าเตี้ยต่ำเขาย่ำหยาม
ธรรมดาเรียบง่ายไม่งดงาม
แต่เพียงตามหาฝันทุกวันมา
สบตาเธอวันนั้นฉันแปรเปลี่ยน
ใจวนเวียนคิดถึงซึ้งนักหนา
เคยฝากรักจากใจให้กันมา
ความเหว่ว้าห่างหายมลายลง
มีเพียงเธอเข้าใจมอบไออุ่น
ขอขอบคุณจากใจให้ลุ่มหลง
รักตอบรักจักให้ไจมั่นคง
มิเลือนลงสักวันยังมั่นใจ
วันข้างหน้าเป็นอย่างไรฉันไม่รู้
วันนี้อยู่เคียงกันมิหวั่นไหว
แม้จะห่างแสนห่างจงวางใจ
หากมั่นในรักแท้ไม่แพ้ทาง
ขอศรัทธาเชื่อมั่นมิผันเปลี่ยน
อย่าหลงเพี้ยนฟังคำใครทำใจหมาง
มีเพียงเธอเข้าใจไม่อำพราง
รู้ทุกอย่างว่าฉันคิดอย่างไร...
1646
2
0
หน้าส่วนตัว
