ฉันเป็นความดีงามให้เธอไม่ได้
เพราะที่ผ่านมาก็มากมายที่ฉันผิดพลั้ง
ไม่อาจเป็นความจริง ในวันที่ทุกสิ่งมัวลาง
เพราะฉันก็ไม่ได้ตาสว่างทุกครั้งไป
ไม่อาจเป็นไออุ่นในคืนหนาว
เพราะหลายคราวฉันเองก็ยังร้าวไหว
ไม่อาจเป็นความหวัง...หรือ...กำลังใจ
เพราะฉันก็สูญฝันหมดไฟอยู่บ่อยครา
เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง
มิได้สูงส่งให้ซาบซึ้งเสียหนักหนา
สิ่งดีที่เธอมอบและฉันไม่รับตอบเสมอมา
ไม่อยากให้เธอมองมันไร้ค่า อยากให้เธอคิดเสียว่า..
.........ฉันเกรงใจ...........