ประทาน
แนบเนาเมือง..เรืองแสงสี..สิบปีกว่า
กลิ่นอายนา..มิจาง..เลือนรางหาย
สิ่งเก่าเก่า..เงายังฉาบ..โคลนสาบควาย
มิเคยคลาย..เสน่หา..วนาวัน
ภาพชาวนา..ปักดำ..กรำแดดฝน
ฟ้าเบื้องบน..ทาทาบ..ฉาบสีสัน
หมู่แมงปอ..ว่อนปีก..บินหลีกกัน
ดุจภาพฝัน..นิรมิต..จากจิตรกร
ดวงตะวัน..ชิงพลบ..หลบเหลี่ยมเขา
เป็นภาพเงา..งามจริง..จากสิงขร
จันทราแรม..แย้มกระจ่าง..กลางอัมพร
วิหคจร..ย้อนกลับ..กับรวงรัง
เมื่ออรุณ..รุ่งราง..กระจ่างฟ้า
หมู่ชาวนา..ต้อนควาย..ไล่ตามหลัง
สำภาระ..สะพาย..ไม่อีนัง
ต่างมุ่งหวัง..จุดหมาย..คือปลายนา
ข้าวใบเขียว..เรียวงาม..ยามลมพัด
เกลียวสะบัด..เป็นคลื่น..ชื่นนาสา
ภาพสาวหนุ่ม..เกี่ยวก้