เป็นธรรมดาเพ็ญดวงอยู่สรวงสูง ย่อมจับจูงจิตชนให้หม่นหมาย เพราะเกินเอื้อมเรียมจึงหมั่นฝันมิวาย พอคลับคล้ายชายเช่นได้เพ็ญครอง แม้นเสียงเทียนเวียนวับอยู่กับมือ ยังดึงดื้อถือจุดหมายอยู่ปลายสรวง น้ำใจเทียนเพียรเผาเขลากับลวง จวบเทียนดวงล่วงลับค่อยกลับใจ นั้นเพียงเพราะมิอาจแยกที่แตกต่าง นัยระหว่างความเป็นจริงที่หญิงให้ กับความฝันนั้นย่อมงามกว่าน้ำใจ แต่พอไขว้คว้าได้จับกลับไม่จริง
409
2
0
หน้าส่วนตัว
